…Już od pierwszych godzin dnia,
Na słowo uwierz mi!” … - śpiewała kiedyś Stanisława Celińska. Być może zdarzyło się Wam nucić tę piosenkę, ale na pewno nie przyszło Wam do głowy, że w jej przesłaniu można odnaleźć głębszy sens. Naukowcy nie wierzą nikomu na słowo, więc oto kilka teorii naukowych na temat uśmiechu i jego wpływu na nasze życie.

Leeanne Harker and Dacher Keltner, badaczki z Uniwersity of California w Berkley, zbadały zdjęcia uczniów kończących naukę w jednej ze szkół. Dotarły do tych samych osób, starszych o parędziesiąt lat i przeprowadziły serię testów psychologicznych. Okazało się, że osoby które uśmiechały się na zdjęciach, czuły się w swoim życiu lepiej i osiągały wyższy poziom szczęścia w relacjach małżeńskich, niż zdjęciowe ponuraki… Badaczki doszły jednocześnie do wniosku, że osoby uśmiechające się na zdjęciach szczerze okazywały się być szczęśliwsze niż te, które tylko się ‘wykrzywiały’.

Wygląda na to więc , że aby “jutro było lepiej” nie wystarczy sam grymas ust - ważna jest również jego technika - konieczne jest zatem, by uśmiechać się naturalnie. Paul Ekman, amerykański psycholog, zbadał tajniki ekspresji twarzy  - przez ponad siedem lat analizował ruchy wykonywane przez wszystkie mięśnie twarzy i skatalogował 3 tysiące znaczących kombinacji i układów tych mięśni - można powiedzieć, że człowiek zna się na rzeczy. Spośród tych ekspresyjnych kombinacji Ekman wyróżnił uśmiech Duchenne, nazwą tą honorując XIX-wiecznego neurologa studiującego mięśnie i ekspresję twarzy,  Guillaume Duchenne. Uśmiech Duchenne jest  to uśmiech spontaniczny i szczery. Angażuje nie tylko mięśnie podnoszące kąciki ust, również te, które unoszą policzki i powodują, że wokół oczu powstają radosne zmarszczki - ‘kurze stopki’, a także te, które podnoszą brwi i rozciągają usta (to tak w skrócie!). Taki uśmiech może być tylko naturalną odpowiedzią na pozytywną emocję, której doświadczamy. Nie możemy go kontrolować. Uśmiech wystudiowany dla odmiany, nazwany uśmiechem Pan-Am (od sztucznego uśmiechu stewardessy w amerykańskich liniach lotniczych), nie wiąże się z żadną emocją, jest tylko wyreżyserowanym wykrzywieniem ust.

…Wejdż tutaj, jeśli chciałbyś sprawdź, czy potrafisz rozpoznać szczery uśmiech…

Inny psycholog, Martin Seligman, stwierdził w swoich badanich, że uśmiech i radosne podejście do życia mogą mieć wpływ na jego długość. Przeanalizował on życie Cecilii i Marguerite, zakonnic - obie żyły w jednakowych warunkach, miały ten sam dostęp do takich samych dóbr i usług, nie piły i nie paliły. Marguerite jednak w wieku 59 lat dostała udaru i zmarła, podczas, gdy Cecillia przezyła ją o 40 lat i możliwe, że żyje do dziś. Jedyną różnicą, jaka je dzieliła, było podejście do życia - Cecilia cieszyła się każdą chwilą, podczas gdy Marguerite traktowała swoją służbę jako spore poświęcenie. W badaniu okazało się, że 90% pozytywnie myślących  i wesołych zakonnic dożyło 80-paru lat, i  tylko 34% tych narzekających i niezadowolonych osiągneło ten sam wiek.

Jak więc widać pozytywne podejście do życia jest bardzo ważne, a szczery uśmiech może być samosprawdzającą się przepowiednią. Uśmiechnij się więc, żeby jutro było lepiej! :D

Oprócz źródeł wspomnianych w tekście, przy jego pisaniu korzystałam z artykułów: “The lie detective” - Julian Guthrie - artykuł z San Francisco Chronicle; “The naked face” - Malcolm Gladwell - artykuł z The New Yorker; oraz książki “Authentic Happiness: Using the New Positive Psychology to Realize Your Potential for Lasting Fulfillment” - Martin Seligman.